درخواست های ارتباط
جستجو تنظیمات
لیست دوستان من

دوره آموزشی مدارک بین المللی MCSA مایکروسافت، کد 687-70 : جلسه سیزدهم

2 نظرات

راه اندازی یک شبکه ساده در ویندوز 8

درود فراوان به دوستان خوب ITPRO

با جلسه ای جدید از سری آموزش های دوره MCSA مایکروسافت در خدمت دوستان ITPRO هستم. آموزش امروز به نحوه کانفیگ یک شبکه ساده در ویندوز 8 خواهد پرداخت. گرچه ممکن است برای بسیاری این آموزش مقدماتی به نظر برسد، اما بدون شک دانستن نحوه کانفیگ اصولی یک شبکه، حتی به ساده ترین روش آن نیز یکی از موارد اساسی چه در این دوره و چه در دوره های بعدی مایکروسافت خواهد بود. پس در ادامه با ما باشید.

معمولا هنگامی که از شبکه و به طور انحصاری شبکه های کامپیوتری سخن به میان می آید، منظور مجموعه ای از کامپیوترها، گوشی های هوشمند، تبلت ها، و دستگاه های الکترونیکی دیگر هستندکه به لحاظ فراوانی، تعدادشان از دو عدد بیشتر بوده، و منابع سخت افزاری یا نرم افزاری آن ها طوری با یکدیگر به اشتراک گذاشته شده اند که دیگر کامپیوترها و دستگاه های موجود نیز قادر به استفاده از آن ها باشند. به عنوان نمونه چاپگری را تصور کنید که در یک مرکز اداری یا مکان عمومی قرار گرفته، و ادمین شبکه با به اشتراک گذاری آن برای کارکنان و کاربران این قابلیت را برای آنان فراهم آورده تا بدون نیاز به داشتن چاپگر مجزا بر روی کامپیوترشان، قادر باشند اسنادشان را چاپ کنند. یا در مثالی دیگر ده ها شعبه یک بانک را در کشور تصور کنید که به واسطه ایجاد شبکه بانکی قادر به دسترسی به حساب های مشتریان شان خواهند بود. این دو مثال تنها نمونه ای کوچک از استفاده های شبکه می باشد.

از جمله دلایل مهم برای ایجاد یک شبکه کامپیوتری می توان به موارد زیر اشاره کرد:

الف- استفاده مشترك از منابع (نرم افزارها و سخت افزارها)

ب- به روز نگه داشتن اطلاعات (از طریق دریافت اطلاعات جدید)

ج– صرفه جویی در هزینه ها (استفاده اشتراکی از منابع گران قیمت به جای خریدهای چندگانه آن ها)

د- تبادل سريع تر و دقيق تر اطلاعات

موارد فوق تنها نمونه های کوچکی از کاربردهای شبکه می باشند، که اگر بخواهیم در سطح وسیع تر به این موضوع نگاه کنیم، گاها می توان صدها یا هزاران مورد مشابه دیگر را مثال زد. اگر تا به این جای امر شفاف و روشن بوده باشد، پس در ادامه نیز با ما باشید.

انواع شبکه

شبكه ها به لحاظ مقياس و بزرگی به سه گروهLan ، Wan و Man تقسيم بندی می شوند:

1. LAN (شبكه محلي):

LAN اختصار سر واژگان Local Area Network می باشد، و در علوم رایانه ای به نوعی از شبکه اطلاق می گردد که به لحاظ وسعت محدوده کوچکی را در بر می گیرد (مثلا یک اتاق). این نوع شبکه به لحاظ سرعت و نیز میزان داده ای که در مدت زمان خاصی قادر به انتقال آن می باشد از دیگر انواع شبکه ها پر سرعت تر می باشد، تا جایی که سرعت تبادل داده در این نوع شبکه تا چند صد گیگابیت بر ثانیه نیز می تواند برسد.

2. MAN (شبكه شهري):

MAN اختصار سر واژگان Metropolitan Area Network می باشد، و در علوم رایانه ای به نوعی از شبکه اطلاق می گردد که به لحاظ وسعت از شبکه محلی بزرگ تر است، و معمولا تا سطح یک شهر را نیز می تواند در بر گیرد. به عنوان نمونه شبکه اداری یک شرکت را در نظر بگیرید که در اقصی نقاط شهر دارای دفتر و شعبه می باشد. پس از این نوع شبکه معمولا در مقیاس های متوسط استفاده می گردد.

اگرچه شبکه MAN در قیاس با شبکه های محلی، از سرعت پایین تری برخوردار هستند.

3. WAN (شبکه جهانی):

WAN اختصار سر واژگان World Area Network می باشد، و در علوم رایانه ای به نوعی از شبکه اطلاق می گردد که به لحاظ وسعت، بزرگ ترین در انواع شبکه ها می باشد، تا جایی که می توان برای برقراری ارتباط بین چندین کشور، قاره و به عبارتی کل دنیا از آن بهره برد. از شبکه های WAN به منظور برقراری ارتباط بین دو نقطه دور دست و در ابعاد بسیار وسیع و گسترده استفاده می شود، که نمونه بازر آن را می توان شبکه اینترنت دانست که در تمامی قاره ها و کشورها قابل دسترس می باشد.

در قیاس با شبکه های محلی یا شهری، شبكه WAN دارای سرعت پایین تری به منظور تبادل داده نیز می باشد. ضمن این که تجهیزاتی که برای انتقال داده در این نوع از آن استفاده می گردد، معمولا خطوط استيجاری مخابراتی (Leased Line)، ماهواره ای (Satellite)، فیبر نوری (Fiber Optic)، و موارد این چنینی می باشد.

تمرکز این آموزش بر شبکه های محلی موسوم به LAN و نیز نحوه کانفیگ صحیح آن در ویندوز 8 می باشد. پس در ادامه با ما باشید.

تنظیمات مربوط به شبکه های محلی در ویندوز 8

آن گونه که پیش تر نیز اشاره شد، LAN به شبکه های کوچکی اطلاق می گردد که به نسبت دیگر شبکه های موجود، از تعدادکمتری دستگاه یا کامپیوتر در آن استفاده شده باشد. منظور از تعداد کمتر، ظرفیت 255 دستگاه در هر شبکه محلی جداگانه می باشد. پس در هر شبکه LAN افراد قادر خواهند بود تا تعداد 255 دستگاه را داشته باشند، و چنان چه قصد گنجاندن دستگاه های بیشتری را داشته باشیم اصطلاحا بایستی شبکه را با استفاده از محاسبات ریاضی خاصی تفکیک و جداسازی نماییم که به این جداسازی و تفیکیک Subnetting می گوییم و در واقع با ایجاد هر Subnet جدید، قادر خواهیم بود تا 255 دستگاه مجزای جدید را اضاف نماییم. اگر تا بدین جای امر، توضیحات گویای مطلب بوده باشد، اکنون اجازه دهید تا بر اساس آن چه که گفته شد اقدام به ایجاد یک شبکه کوچک محلی بین دو کامپیوتر نماییم.

برای این که یک شبکه محلی کوچک را بین دو کامپیوتر ایجاد کنیم نیازمند سه چیز حداقلی خواهیم بود:

الف) کابل شبکه به میزان کافی

ب) یک عدد کارت شبکه بر روی هر کامپیوتر

ج) یک عدد سوییچ، یا هاب، یا روتر

که البته به مورد سوم در این آموزش نیازی نخواهیم داشت، چرا که از آن ها برای ایجاد شبکه هایی با تعداد بیشتر از 2 کامپیوتر نیاز پیدا خواهیم کرد.

اگر موارد بالا را تهیه کرده اید، اکنون وقت آن رسیده تا مراحل اصلی را طبق آن چه که در زیر آمده گام به گام انجام دهید:

1. ابتدا با استفاده از کابل شبکه موسوم به RJ45، دو کامپیوتری را که قصد شبکه کردن آن ها را داریم به یکدیگر وصل کنید

Image

Image

پس از اتصال دو کامپیوتر با کابل، علامت اخطاری در کنار ساعت ویندوز هر دو کامپیوتر مبنی بر این که یک ارتباط شبکه ای جدید بر روی کامپیوترتان ایحاد شده برایمان ظاهر می گردد (تصویر زیر)

Image

2. مرحله بعد، پس از اتصال دو کامپیوتر به یکدیگر، انجام تنظیمات مربوط به شبکه در هر دوی آنها می باشد. بدین صورت که با انجام تنظیمات خاصی بر روی هر یک از کامپیوترها، اصطلاحا آن ها را برای یکدیگر Discoverable یا قابل رویت می نماییم. برای این کار نیز ابتدا لازم است تا یک شناسه منحصر به فرد به هر کامپیوتر اختصاص دهیم که به آن IP گفته می شود. IP متشکل از یک عدد 16 رقمی باینری در محدوده های خاصی می باشد، که به واسطه آن کامپیوترهای شبکه قادر به برقراری ارتباط با یکدیگر خواهند شد.

برای تخصیص IP به هر کامپیوتر نیز ابتدا لازم است تا با رفتن به Control Panel و سپس کلیک بر روی آیکون Network and Internet و سپس Network and Sharing Center و آن گاه با کلیک بر روی نوشته Change Adaptor Settings و دابل کلیک بر روی آیکون Ethernet به این مهم دست یابیم. این مراحل را در زیر به صورت تصویری نیز آمده است.

Image

Image

Image

Image

3. پس از دابل کلیک بر روی آیکون مربوطه، برایمان صفحه ای باز خواهد شد که با زدن دکمه Properties و سپس انتخاب گزینه Internet Protocol Version 4 (TCP/IPv4) وارد تنظیمات مرتبط با IP می شویم

Image

Image

4. پس از باز شدن صفحه تنظیمات مربوط به IP با انتخاب گزینه Use the following IP address یک IP یا همان شناسه خاص که کامپیوترمان با آن در شبکه شناخته خواهد شد وارد کرده و در نهایت بر روی OK کلیک می نماییم(تصویر زیر).

هم چنین دقت داشته باشید که IP ها را تنها می توان از محدوده های خاص عددی انتخاب کرد، و دلیل آن نیز به خاطر استانداردهای خاصی می باشد به آن IP Classes گفته می شود، و طبق همین استانداردها افراد می بایست در شبکه های محلی (LAN) از کلاس Cآی پی استفاده کنند، که خود بحث کلاس بندی IP مبحث مفصل دیگری را می طلبد و در حوصله این مقاله نمی گنجند. لذا برای درک بهتر کلاس های IP می توانید به مباحث مربوطه با دوره مقدماتی شبکه هم چون Network+ رجوع کنید، و یا نیم نگاهی به این مقاله بیندازید.

Image

اکنون که IP کامپیوتر اول را وارد نمودیم، بایستی با انجام همین مراحل بر روی کامپیوتر دوم نیز، IP دیگری در محدوده IP کامپیوتر اول وارد کنیم، تا دو کامپیوتر قادر به دیدن یکدیگر در شبکه شوند. ضمن این که این نکته را نیز بایستی مد نظر داشت که IP کامپیوتر دوم بایستی تنها در رقم آخر خود (Octec آخر) متفاوت از IP کامپیوتر اول باشد و دیگر اعداد کاملا شبیه به کامپیوتر اول خواهند بود (شکل زیر)

Image

اکنون که با موفقیت IP های یکتا و منحصر به فردی را بر روی هر کامپیوتر وارد کردیم، وقت آن رسیده تا از وضعیت ارتباط منطقی دو کامپیوتر نیز مطمئن شویم. برای بررسی این موضوع نیز در شبکه از ابزارها و دستورات پیش فرض گوناگونی استفاده می شود که در اینجا ما از دستور ping به منظور تست ارتباط استفاده خواهیم کرد. برای این کار نیز ابتدا با باز کردن Command Prompt یا PowerShell در ویندوز 8 و سپس تایپ عبارت ping و متعاقبا تایپ IP کامپیوتر متقابل از صحت ارتباط این دو مطمئن خواهیم شد.

در مثال زیر من با رفتن به منوی Start و باز کردن کنسول PowerShell بر روی کامپیوتر اول و تایپ فرمان ping به همراه IP کامپیوتر دوم، از ارتباط داشتن آن با کامپیوتر دوم مطمئن خواهم شد، و همین کار را نیز بر روی کامپیوتر دوم انجام خواهد داد. و آن گونه که در زیر نیز مشاهده می کنید کامپیوتر دوم در مدت زمان یک میلی ثانیه به درخواست ping کامپیوتر اول پاسخ داده، و بدین معناست که تا این جای کار مشکل یا عیب و ایرادی بین دو کامپیوتر وجود نداشته و ارتباط مان به درستی عمل می کند.

Image

گفتنی ست در صورت بروز خطا پس از اجرای دستور ping یا عدم دریافت پاسخ از کامپیوتر مقابل، پیشنهاد می شود ابتدا از سالم بودن کابل شبکه تان، و سپس کارت شبکه های هر دو سیستم و در نهایت تنظیمات مربوط به فایروال مطمئن گردید. چنان چه پس از انجام موارد گفته شده کماکان مشکل پا بر جا بود، پیشنهاد می شود موقتا برنامه های آنتی ویروس یا فایروال تان را خاموش کرده و مجدد تست نمایید.

در مثال بالا اما آن گونه که مشاهده می کنید هیچ مشکل ارتباطی بین دو کامپیوتر من وجود ندارد، و هر دوی آن ها به راحتی قادر به فرستادن و دریافت بسته های اطلاعاتی از طریق دستور ping به یکدیگر می باشند.

نام گذاری کامپیوترها

گام مهم بعدی در ایجاد یک شبکه ساده و استاندارد نام گذاری هر یک از کامپیوترها می باشد. بدین منظور با راست کلیک کردن بر روی آیکون This PC در دسکتاپ، و سپس انتخاب گزینه Properties، و در نهایت با زدن دکمه Change settings، یک نام دلخواه یکتا و غیر تکراری را برای آن بر خواهیم گزید. توجه داشته باشید که این مرحله نیز بر روی هر دو کامپیوتر بایستی انجام گردد. این مراحل در زیر به صورت تصویری آمده است:

Image

Image

Image

و در نهایت پس از انتخاب نام های متفاوت از یکدیگر برای هر کدام از کامپیوترها، لازم است تا آن ها را یک بار ریسیت نماییم. پس در پایان نامگذاری لازم است تا هر دوی کامپیوترها را یک بار Reset کرده تا فرایند نام گذاری نیز با موفقیت به اتمام برسد.

اکنون که نام کامپیوترهایمان را به نام های یکتا و دلخواه تغییر دادیم، و پس از این که هر دوی آن ها یک بار ریستارت شدند، و به لحاظ فیزیکی و منطقی هم ارتباط شان برقرار گردید، گام بعدی به اشتراک گذاری منابع می باشد، طوری که هر دو کامپیوتر قادر به استفاده از منابع یکدیگر باشند. منابعی هم چون چاپگرها، فایل ها، ارتباط اینترنتی، و موارد مشابه دیگر. در زیر چند مدل از این اشتراک گذاری ها و این که چگونه تنظیمات مرتبط با هر مورد را انجام دهیم آورده شده است:

الف) به اشتراک گذاشتن فایل ها

در این مثال قصد داریم تا پوشه ای را با تمام محتویاتش بر روی کامپیوتر شماره یک برای دیگر کامپیوترهای شبکه، که در اینجا تنها کامپیوتر شماره دو می باشد به اشتراک بگذاریم. پس بدین منظور ابتدا بر روی پوشه مورد نظر که قصد به اشتراک گذاری آن را داریم راست کلیک، و سپس گزینه Properties را انتخاب می کنیم.

Image

سپس با رفتن به سر برگ Sharing و زدن دکمه Share وارد صفحه دیگری خواهیم شد

Image

در پنجره ای که برایمان باز خواهد شد (شکل زیر)، از منوی کشویی مربوطه، کاربر یا کاربرانی که قصد مجاز کردن دسترسی آن ها به محتویات پوشه را داریم انتخاب، و یا با زدن دکمه Add آن ها را به لیست کاربران مجاز اضافه می کنیم. در مثال زیر آن گونه که مشاهده می کنید، من به همه کاربران تحت شبکه(Everyone) دسترسی Read یا فقط خواندن اطلاعات پوشه را داده ام، شما اما می توانید بر اساس سیاست های خودتان یا شرکت تنها به افراد خاصی در شبکه دسترسی بدهید.

Image

و در نهایت با زدن دکمه Share پوشه مورد نظر به همراه کلیه اطلاعات موجود بر روی آن برای افراد در شبکه به اشتراک گذاشته خواهد شد.

مراحل کلی به اشتراک گذاری تا بدین جا به پایان رسیده است. برای بررسی و هم چنین تست کردن نتیجه کارمان، کافی ست تا با باز کردن File Explorer یا همان My Computer سابق در کامپیوتر شماره دو، و سپس وارد کردن نام یا IP کامپیوتر شماره یک، از صحت کار مطمئن گردیم.

Image

و در نهایت با زدن دکمه Share پوشه مورد نظر به همراه کلیه اطلاعات موجود بر روی آن برای افراد در شبکه به اشتراک گذاشته خواهد شد.

مراحل کلی به اشتراک گذاری تا بدین جا به پایان رسیده است. برای بررسی و هم چنین تست کردن نتیجه کارمان، کافی ست تا با باز کردن File Explorer یا همان My Computer سابق در کامپیوتر شماره دو، و سپس وارد کردن نام یا IP کامپیوتر شماره یک، از صحت کار مطمئن گردیم.

ب) به اشتراک گذاشتن چاپگر

قسمت بعد این آموزش به نحوه به اشتراک گذاری چاپگرها در شبکه می پردازد.

برای این که بتوانیم چاپگری را در شبکه برای دیگران قابل استفاده نماییم تا دیگران نیز به وسیله آن بتوانند اسنادشان را چاپ نمایند، ابتدا لازم است تا تنظیمات مربوط به آن را انجام دهیم. بدین منظور مراحل زیر را با هم گام به گام پیش خواهیم رفت:

ابتدا وارد Control Panel شده و سپس بر روی View device and printers از قسمت Hardware and Sound کلیک کنید:

Image

در صفحه ای که برایمان باز خواهد شد، بر روی آیکون چاپگر فعلی تان که به کامپیوترتان وصل است، راست کلیک و گزینه Printer properties را بر می گزینیم

Image

سپس در صفحه ای که پس از کلیک برایمان باز می شود، به سر برگ Sharing رفته و تیک گزینه Share this printer را می زنیم، و در نهایت بر روی OK کلیک کرده تا چاپگر برای کاربران شبکه مان به اشتراک گذاشته شود.

Image

حال که چاپگرمان با موفقیت به اشتراک گذاشته شد، کافی ست تا به رجوع به هر یک از کامپیوترهای شبکه، و رفتن به Control Panel و کلیک بر روی نوشته Add a device به جستجوی چاپگرهای به اشتراک گذاشته شده در شبکه بپردازیم و آن ها را به لیست چاپگرهای سیستم ها اضافه کنیم. آن گونه که در شکل زیر نیز مشاهده می کنید، من از طریق جستجوی چاپگر در شبکه بر روی یکی از کلاینت هایم، چاپگری با نام Canon MF4320-4350 را که قبلا بر روی کامپیوتری با نام ISAAC-PC به اشتراک گذاشته شده است را پیدا کرده ام. با انتخاب آن و زدن کلید Next آن را به لیست چاپگرهایم اضافه خواهم نمود.

حال که چاپگر تحت شبکه با موفقیت بر روی کلاینت ها معرفی شده است، اکنون کافی ست تا با زدن گزینه یا دکمه Print بر روی هر کلاینتی که مراحل معرفی چاپگر تحت شبکه را بر روی آن انجام داده ایم انتخاب، و آن گاه خواهیم دید که سند با موفقیت بر روی آن چاپگر به چاپ خواهد رسید.

پ) به اشتراک گذاری کانکشن اینترنت

در این قسمت از آموزش، قصد داریم تا اتصال (کانکشن) اینترنتی مان را بر روی کامپیوترمان طوری به اشتراک بگذاریم تا دیگر افراد در شبکه ما نیز قادر به دسترسی به اینترنت از طریق آن باشند. قابلیت به اشتراک گذاری اینترنت را به طور اختصاری ICS نیز می گویند، که بر گرفته از سر واژگان Internet Connection Sharing می باشد، و از ویندوز 98 تاکنون بر روی سیستم عامل های مایکروسافت موجود بوده و از این جهت قابلیت جدیدی محسوب نمی گردد.

برای این که بتوانیم از ICS تمام کمال بهره ببریم نیازمند داشتن دو کارت شبکه بر روی کامپیوتری که قصد به اشتراک گذاری اینترنت آن را داریم خواهیم بود. بدین صورت که یکی از کارت شبکه ها را به مودم ADSL یا مودم Wireless وصل می کنیم، و دیگری را به کامپیوتر شماره 2 یا همان کامپیوتری که فاقد اینترنت می باشد. ضمن این که اگر دارای هاب یا سوییچ یا روتر در شبکه تان هستید، تنها با اتصال کابلی که به کارت شبکه دوم کامپیوتری که ICS بر روی آن فعال است، دیگر کامپیوترهای متصل به آن روتر یا سوییچ یا هاب نیز اینترنت دار خواهند شد. با این تفاسیر اکنون مراحل را گام به گام با هم پیش می رویم:

فرض کنید از طریق ساخت کانکشن به اینترنت وصل شده ایم، و اکنون قصد داریم تا این کانکشن را برای دیگر کامپیوترهای شبکه نیز به اشتراک بگذاریم تا آن ها نیز به اینترنت دسترسی یایند. بدین منظور ابتدا بر روی کانکشن اینترنت راست کلیک کرده و گزینه را انتخاب می نماییم:

1. ابتدا از طریق کانکشن به اینترنت وصل می شویم

2. بر روی کانکشنی که هم اکنون با آن به اینترنت وصل شدیم راست کلیک کرده و گزینه Properties را انتخاب می کنیم

Image

3. سپس در پنجره ای که برایمان باز خواهد شد، به سر برگ Sharing رفته و مطابق تصویر زیر گزینه ها را فعال نمایید

Image

توجه داشته باشید که در تصویر فوق، Ethernet 2 نام کارت شبکه ای ست که به سوییچ و متعاقبا به کل شبکه وصل می باشد و فاقد اینترنت بوده و از آن تنها برای ارتباط با شبکه محلی استفاده می گردد. ضمن این که در صورتی که تنها با دو کامپیوتر و بدون هیچ روتر یا سوییچ قصد به اشتراک گذاری اینترنت را داشته باشیم باشیم، کافی ست تا کابل خروجی کارت شبکه دوم مان (Ethernet 2) را مستقیما به کارت شبکه کامپیوتر دیگر وصل کنید.

4. پس از این که تمام مراحل بالا را دقیق و بی هیچ ابهامی انجام داده باشیم، می بایست اکنون بر روی کامپیوتر دوم و یا حتی کل شبکه اینترنت برقرار شده باشد و افراد بتوانند از آن استفاده کنند. برای تست این موضوع نیز کافی ست تا بر روی کامپیوتر دوم یا یکی از کامپیوترهای شبکه، سایتی اینترنتی را باز کنید و از موفقیت آمیز بودن عملیات مطمئن گردید.

امیدوارم آموزش این جلسه نیز مورد توجه دوستان قرار گرفته باشد.

با آرزوی بهترین ها برای دوستان ITPRO

آیا این مطلب را پسندیدید؟
ردیف عنوان قیمت
1 دوره آموزشی مدارک بین المللی MCSA مایکروسافت، کد 687-70 : مقدمه رایگان
2 دوره آموزشی مدارک بین المللی MCSA مایکروسافت، کد 687-70 : جلسه اول رایگان
3 دوره آموزشی مدارک بین المللی MCSA مایکروسافت، کد 687-70 : جلسه دوم رایگان
4 دوره آموزشی مدارک بین المللی MCSA مایکروسافت، کد 687-70 : جلسه سوم رایگان
5 دوره آموزشی مدارک بین المللی MCSA مایکروسافت، کد 687-70 : جلسه چهارم رایگان
6 دوره آموزشی مدارک بین المللی MCSA مایکروسافت، کد 687-70 : جلسه پنجم رایگان
7 دوره آموزشی مدارک بین المللی MCSA مایکروسافت، کد 687-70 : جلسه ششم رایگان
8 دوره آموزشی مدارک بین المللی MCSA مایکروسافت، کد 687-70 : جلسه هفتم رایگان
9 دوره آموزشی مدارک بین المللی MCSA مایکروسافت، کد 687-70 : جلسه هشتم رایگان
10 دوره آموزشی مدارک بین المللی MCSA مایکروسافت، کد 687-70 : جلسه نهم رایگان
11 دوره آموزشی مدارک بین المللی MCSA مایکروسافت، کد 687-70 : جلسه دهم رایگان
12 دوره آموزشی مدارک بین المللی MCSA مایکروسافت، کد 687-70 : جلسه یازدهم رایگان
13 دوره آموزشی مدارک بین المللی MCSA مایکروسافت، کد 687-70 : جلسه دوازدهم رایگان
14 دوره آموزشی مدارک بین المللی MCSA مایکروسافت، کد 687-70 : جلسه سیزدهم رایگان
15 دوره آموزشی مدارک بین المللی MCSA مایکروسافت، کد 687-70 : جلسه چهاردهم رایگان
16 دوره آموزشی مدارک بین المللی MCSA مایکروسافت، کد 687-70 : جلسه پانزدهم رایگان
17 دوره آموزشی مدارک بین المللی MCSA مایکروسافت، کد 687-70 : جلسه شانزدهم رایگان

برای ارسال نظر ابتدا به سایت وارد شوید

arrow