تا %60 تخفیف خرید برای 7 نفر با صدور مدرک فقط تا
00 00 00

تفاوت BOOTP و DHCP در چیست؟ به زبان بسیار ساده

محمد نصیری
محمد نصیری
24 پسند
2555 بازدید
12 نظر
58 ماه قبل

همه ITPRO ها قطعا زمانیکه وارد کنسول DHCP می شوند و از قسمت Reservation یک آدرس IP را برای شخص خاصی رزرو می کنند به گزینه های DHCP و BOOTP برخورد کرده اند. با DHCP قطعا آشنایی دارید اما ممکن است با سرویس BOOTP کمی غریبه باشید. سرویس DHCP امروزه آنقدر استفاده دارد که شما چه در خانه و چه در مغازه و چه در سازمان های مختلف از آن استفاده می کنید. یکی از نکات جالبی که بایستی بدانید این است که در واقع DHCP برای جایگزین کردن و موفقیت بیشتر پروتکل Bootstrap Protocol یا همان BOOTP طراحی وی معرفی شد تا بتواند نیازهای جامعتری از سازمان ها را برطرف کند.

BOOTP پروتکلی است که این امکان را به ما می دهد که بتوانیم در زمان Boot یا Startup سیستم به آن آدرس دهی IP داشته باشیم ، یعنی زمانیکه سیستم عاملی هنوز Boot نشده است به سیستم آدرس دهی کنیم. BOOTP یک قابلیت بسیار جالب نیز دارد ، این امکان را به شما می دهد که محل یک فایل Image سیستم عامل را بتوانید پیدا کنید ، اینکار برای کامپیوترهایی که فاقد دیسک هستند یا Thin Client ها برای نصب یا استفاده از سیستم عامل های تحت شبکه بسیار مفید و ضروری است.

تفاوت DHCP و BOOTP

هدف اصلی از سرویس DHCP بیشتر آدرس دهی به کامپیوترهایی است که دائما در شبکه جابجا می شوند ، برعکس سرویس BOOTP که در زمان Startup سیستم آدرس دهی را انجام می دهد ، سرویس DHCP زمانی می تواند آدرس دهی داشته باشد که سیستم عامل روشن و Boot شده باشد. اینکار باعث می شود که کاربران برای به دست آوردن آدرس IP نیازی به Reboot کردن سیستم خود نداشته باشند و بلافاصله درخواست آدرس IP در شبکه بدهند.

در پروتکل BOOTP فقط کاربر زمانی می تواند آدرس IP را عوض کند که سیستم Reboot شده باشد در غیر اینصورت امکان درخواست آدرس جدید و عوض کردن آن وجود ندارد. جالب اینجاست که این دو پروتکل در زمان Lease Duration یا همان زمانیکه آدرس IP به کاربر قرض داده می شود نیز تفاوت های فاحشی دارند ، با توجه به اینکه BOOTP همیشه فکر می کند که کامپیوترها به ندرت جابجا می شوند و نباید زیاد تغییرات آدرس داشته باشند ، بصورت پیشفرض Lease Duration ای برابر 30 روز در نظر گرفته است ، حال آنکه DHCP فرض می کند که همیشه کامپیوترها در حال تغییر آدرس هستند و به همین دلیل Lease Duration ای که برای آن در نظر گرفته شده است بصورت پیشفرض 8 روز است.

DHCP به مراتب سرویس بسیار پیشرفته تر و با امکانات تری نسبت به BOOTP است ، تنها دلیلی که هنوز توجیح برای استفاده از BOOTP وجود دارد استفاده از سرویس هایی مثل WDS یا کامپیوترهایی که دیسک بوت ندارند و باید آدرس بگیرند تا در شبکه بتوانند فایل Image سیستم را دریافت کنند است ، کامپیوترهایی مثل Thin Client ها و Zero Client ها از استفاده کنندگان BOOTP هستند. بصورت خلاصه می توانیم تفاوت سرویس های DHCP و BOOTP را موارد زیر عنوان کنیم :

  1. سرویس DHCP برای جایگزین کردن سرویس BOOTP ارائه شد
  2. BOOTP فقط در زمان startup یا boot سیستم می تواند آدرس دهی داشته باشد
  3. DHCP می تواند بعد از Load شدن سیستم عامل به آدرس دهی بپردازد
  4. DHCP برای آدرس دهی به سیستم عامل ها طراحی شده است
  5. BOOTP برای آدرس دهی به Thin Client ها و Zero Client ها و diskless سیستم ها استفاده می شود
  6. مدت زمان Lease Duration برای BOOTP پیشفرض 30 روز است
  7. مدت زمان Lease Duration برای DHCP پیشفرض 8 روز است
  8. DHCP بدون وقفه می تواند در لحظه آدرسهای IP را جدید و تغییر بدهد
  9. BOOTP برای تغییر آدرس IP حتما نیاز به Reboot سیستم دارد
  10. BOOTP دارای Option ها و قابلیت های بسیار کمی به نسبت DHCP است ITPRO باشید

نویسنده : محمد نصیری

منبع : جزیره سرویس های شبکه مایکروسافت وب سایت توسینسو

هرگونه نشر و کپی برداری بدون ذکر منبع و نام نویسنده دارای اشکال اخلاقی می باشد

نظر شما
برای ارسال نظر باید وارد شوید.
13 نظر