IP آدرس های عمومی (Public) و خصوصی (Private) – بخش اول

سلام به دوستان عزیز ITPro ای و علاقه‌مندان به مباحث شبکه. همانطور که از تیتر نکته پیداست، میخواهیم درباره دسته بندی دیگری از آدرس های IP صحبت کنیم. دسته بندی ای که آدرس های IP را از حیث نوع ارتباط با شبکه اینترنت با یکدیگر متمایز میکند. در ابتدا خلاصه ای از آن چیزی که قرار است در این نکته گفته شود را در چند سطر خدمت شما توضیح میدهیم و در ادامه در دو قسمت به توضیح مفصل هریک از موارد خواهیم پرداخت.

خیلی خلاصه اگر بخواهیم لپ مطلب را بشما بگوییم باید عرض کرد که اگر میخواهید ترافیک شبکه شما مستقیما به اینترنت هدایت شوند، باید از آدرس های عمومی (public) استفاده کنید در غیر اینصورت یعنی زمانی که بخواهید برای اتصال به اینترنت بطور غیرمستقیم ( استفاده از پروکسی یا NAT) عمل کنید، میتوانید از آدرس های IP عمومی (public) و یا خصوصی (Private) استفاده نمایید. اگر اینترانت شما به هر طریقی به اینترنت متصل نیست، میتوانید برای آدرس دهی به دیوایس های خود از آدرس های IPv4 Unicast دلخواهی که میخواهید استفاده کنید. و در نهایت اگر شبکه اینترانت شما در آینده قرار است به اینترنت وصل شود باید از آدرس های خصوصی (Private) استفاده کرد.

آدرس های عمومی (public)


آدرس های عمومی توسط سازمان ICANN صادر میشود و شامل شناسه های شبکه (Network IDs) کلاس بندی شده (دسته بندی قدیمی) و پیشوندهای آدرسی بر پایه روش CIDR ( روش مدرن) می باشد. در مورد پیشوندهای آدرسی بر اساس روش مدرن CIDR، مقدار w (اکتت اول) در بازه های 1 تا 126 و 128 تا 223 میباشند. البته در این بین پیشوندهای آدرسی از جنس آدرس خصوصی (private) بصورت استثنا وجود دارند که در بخش آدرس های خصوصی به بیان آن ها می پردازیم.هنگامی که آدرس های عمومی تخصیص داده شد، مسیرها به روترها (مسیریاب ها) ی اینترنتی اضافه میشوند؛ بنابراین ترافیک به آدرسی که با معادل آدرس عمومی آن تطبیق دارد ارسال میشود.

آدرس های خصوصی (Private)


هر اینترفیسی به آدرسی احتیاج دارد تا در کل شبکه خاص و منحصربفرد باشد. اگر این شبکه اینترنت باشد، هر اینترفیس در یک زیر شبکه متصل به اینترنت به ادرسی احتیاج دارد که در کل اینترنت خاص و منحصربفرد باشد. همگام با رشد اینترنت، نیاز شرکت های متصل به اینترنت برای تخصیص آدرس IP به اینترفیس های موجود در اینترانت خود نیز بیشتر میشود. این موج از نیاز به اینترنت با رشد روز افزون خود ظرفیت تخصیص آدرس های عمومی را بخطر انداخته است.

با تحلیل آدرس های مورد نیاز شرکت ها، طراحان اینترنت به این نتیجه رسیده اند که در بسیاری از شرکت ها، بسیاری از هاست ها نیازی به ارتباط مستقیم به اینترنت ندارند. این دسته از سیستم ها که به مجموعه خاصی از سرویس های اینترنتی مثل دسترسی وب و ایمیل غالبا نیاز دارند، نوعا از طریق Gateway های موجود در لایه Application مثل سرورهای پروکسی و سرورهای ایمیل، سرویس های اینترنت خود را دریافت میکنند. پس به این نتیجه میرسیم که بسیاری از شرکت ها به بازه محدودی از آدرس های اینترنتی برای سرورهای پروکسی، سرورهای ایمیل، روترها، فایروال ها و سیستم های Nat کننده ارتباطات که مستقیما به اینترنت متصل هستند، نیاز دارند.

اما برای آدرس دهی هاست های موجود در شرکت که به دسترسی مستقیم به اینترنت نیازی ندارند، آدرس هایی نیاز هست که با آدرس های عمومی تخصیص یافته در اینترنت یکسان نباشند. برای حل مشکل آدرس دهی، طراحان اینترنتی بخشی از فضای آدرس دهی IPv4 را رزرو کرده اند و نام این محدوده از آدرس ها را فضای آدرس های خصوصی نامگذاری کرده اند. یک آدرس IPv4 در فضای آدرس خصوصی به هیچ عنوان تحت نام یک آدرس عمومی به دیوایسی در اینترنت اختصاص داده نمیشود. ادرس های IPv4 ای که در محدوده آدرس خصوصی قرار دارند به آدرس های خصوصی معروف هستند. به علت ان که آدرس های عمومی و خصوصی با یکدیگر همپوشانی ندارند، آدرس های خصوصی هر با آدرس های عمومی یکی نخواهند شد.

فضای آدرس خصوصی در RFC 1918 با پیشوندهای آدرسی زیر تعریف شده است:

• 10.0.0.0//8 (10.0.0.1 تا 10.255.255.254)

• 172.16.0.0//12 (172.16.0.1 تا 172.31.255.254)

• 192.168.0.0//16 (192.168.0.1 تا 192.168.255.254)

همانطور که گفتیم، به علت آنکه آدرس های موجود در محدوده خصوصی هرگز از سوی ICANN به شرکت های متصل به اینترنت داده نمیشود، مسیرهای مرتبط با پیشوندهای آدرس خصوصی هرگز در روترهای اینترنتی مسیریابی نمیشوند. بنابراین شما نمیتوانید با آدرس خصوصی به اینترنت متصل شوید. در نتیجه هاست هایی که آدرس خصوصی بر روی آن ها تنظیم شده است، درخواست ترافیک اینترنت خود را باید به یک Gateway لایه هفتی (Application) مانند سرور پروکسی که دارای آدرس عمومی است ارسال کند یا از طریق مکانیزم NAT آدرس خصوصی خود را به آدرس معتبرعمومی تغییر دهد.

<center>

IP  آدرس های عمومی (Public) و خصوصی (Private) – بخش اول

<center>

خوب دوستان تا اینجا توانستیم بصورت خیلی شیک و مجلسی تعریفی از آدرس های IP عمومی و خصوصی ارائه دهیم، اما همانطور که میدانید همه چیز در این قیافه شیک و رسمی جای نمیگیرد و نکات ریز بسیاری در این باره وجود دارد که گفتن آن ها برای پیشبرد کار الزامی میباشد. پس در قسمت بعد همراه ما باشید.

مانا و ITPro باشید.

پایان بخش اول

نویسنده: احسان امجدی

منبع: جزیره شبکه و زیرساخت وب سایت توسینسو

هرگونه نشر و کپی برداری بدون ذکر منبع و نام نویسنده دارای اشکال اخلاقی می باشد.

#آدرس_های_ip_غیرمجاز #آدرس_ip_عمومی_چیست؟ #private_ip_چیست؟ #public_ip_چیست؟ #آدرس_ip_خصوصی_چیست؟ #apipa_چیست؟
عنوان
1 IP آدرس های عمومی (Public) و خصوصی (Private) – بخش اول رایگان
2 IP آدرس های عمومی (Public) و خصوصی (Private) – بخش دوم رایگان
زمان و قیمت کل 0″ 0
0 نظر

هیچ نظری ارسال نشده است! اولین نظر برای این مطلب را شما ارسال کنید...

نظر شما
برای ارسال نظر باید وارد شوید.
از سرتاسر توسینسو
تنظیمات حریم خصوصی
تائید صرفنظر
×

تو می تونی بهترین نتیجه رو تضمینی با بهترین های ایران بدست بیاری ، پس مقایسه کن و بعد خرید کن : فقط توی جشنواره تابستانه می تونی امروز ارزونتر از فردا خرید کنی ....