رفع مشکلات ارتباطی شبکه – قسمت چهارم

در ادامه سری مقالات رفع ایرادهای شبکه مربوط به سیستم عامل های شرکت مایکروسافت در مورد اشکالات مربوط به ز بین رفتن بسته های اطلاعاتی در شبکه یا Packet Loss صحبت خواهیم کرد و به شما آموزش می دهیم که چگونه مسیری که یک بسته اطلاعاتی در شبکه طی می کند که به مقصد مورد نظر برسد را بررسی و تحلیل کنید . در چند مقاله قبلی از همین سری آموزش رفع اشکال شبکه در مورد استفاده هایی که می توان از دستور Ping برای پیدا کردن اشکال و رفع آن در شبکه کرد صحبت کردیم . در این مقاله می خواهم به شما بعضی از روشها و تکنیکهای جالبتر را برای رفع اشکال آموزش بدهم .

از بین رفتن بسته های اطلاعاتی یا Packet Loss


در مقاله قبلی در مورد دستور Ping صحبت کردیم و شرایط مختلفی که در آن دستور به درستی کار می کند و نتایج موفقیت آمیز دارد و همچنین شرایطی که دستور نتایج موفقیت آمیزی را نشان نمی دهد را بررسی کردیم . در نتیج قبلی دیدیم که هر چهار بازگشت یا Reply که توسط آدرس مقصد ارسال می شود موفقیت آمیز بود اما در برخی اوقات پیش می آید که یکی یا چندین بازگشت یا Reply به درستی بازگشت نداشته و پیام Request Time Out دریافت می کنید . در اینگونه موارد ما در شبکه باصطلاح از بین رفتن بسته های اطلاعاتی یا Packet Loss داریم .در اینگونه موارد کامپیوتر مبدا و کامپیوتر مقصد هر دو به درستی در شبکه فعالیت می کنند اما در این میان یا بهتر بگوییم در مسیر ارتباطی بین ایندو مشکلاتی وجود دارد که باعث می شود بسته های به درستی به مقصد نرسند. پروتکل TCP/IP به گونه ای طراحی شده است که در صورتیکه بسته اطلاعاتی در شبکه دچار مشکل شده و به مقصد نرسد و یا نتواند از مقصد تاییدیه دریافت بسته را دریافت کند ، مجددا تلاش در ارسال و دریافت بسته خواهد کرد اما همیشه یادتان باشد که از بین رفتن بسته های اطلاعاتی در شبکه یا Packet Loss قاتل کارایی در شبکه است. نکته جالب اینجاست که اگر یک لینک کند شبکه داشته باشید که بدون Packet Loss فعالیت می کند خیلی خیلی بهتر از لینک شبکه سریعی است که دارای Packet Loss است .

نکته بسیار جالب و البته بسیار مشکل آفرین در خصوص Packet Loss این است که بسیار بسیار ممکن است شناسایی مکان بروز چنین مشکلی دشوار باشد . بله ، شما وقتی که بسته ارسالی پروتکل ICMP که توسط دستور Ping مورد استفاده قرار می گیرد دچار مشکل شود براحتی متوجه می شوید که Packet Loss رد شبکه وجود دارد ، اما بسته اطلاعاتی ICMP بسیار سبک است و براحتی از شبکه های مختلف گذر کرده و بودن مشکل ممکن است پاسخ دهد !! اما ممکن است Packet Loss برای پروتکل های دیگری به غیر از ICMP در محیط واقعی بوجود بیایند که واقعا پیگیر یو شناسایی مشکل در اینگونه موارد دشوار است زیرا پاسخی که دستور Ping ارائه می دهد نشان می دهد که شبکه Packet Loss ندارد اما در حقیقت وجود دارد !!! اگر احساس می کنید که در لینک های ارتباطی خود Packet Loss دارید اما پاسخ های دستور Ping چنین چیزی را نشان نمی دهد ، شما می توانید با بزرگتر کردن اندازه بسته های ICMP در دستور Ping دقیقا این مسئله را چک کنید . بسته های اطلاعاتی با حجم بالاتر نسبت به بسته های اطلاعاتی با اندازی کوچکتر بسیار مستعد تر برای از بین رفتن در لینک های ارتباطی مشکل ساز در شبکه هستند . اگر می خواهید از دستور Ping با حجم بسته اطلاعاتی بزرگتری استفاده کنید بایستی از سویچ –L استفاده کنید.

بکار بردن این سویچ در دستور Ping بسیار ساده است بطوریکه شما براحتی میتوانید بعد از نوشتن دستور Ping و آدرس مقصد ، سویچ –L را نوشته و بعد از آن سایز بسته اطلاعاتی ICMP را بر حسب بایت وارد کنید . برای مثال فرض را بر این بگیرید که شبکه شما در برقراری ارتباط با یک سرور دچار مشکل است ، شما برای تست این موضوع از دستور Ping استفاده می کنید اما پاسخی که دریافت می کنید نشان می دهد که ارتباط مشکلی ندارد و به نظر دستور با موفقیت پاسخ داده است . بنابراین شما به دستور Ping می گویید که بسته اطلاعاتی ICMP خود را با حجم 1024 بایت به مقصد ارسال کند و بازگشت را آزمایش کند . برای اینکار شما دستور ping را بایستی ب شکل زیر وارد کنید :

Ping 192.168.1.1 –l 1024

در شکل الف یک مثال واقعی در همین مورد و چگونگی کارکرد دستور Ping با اضافه شدن حجم بسته ICMP را مشاهده می کنید.

رفع مشکلات ارتباطی شبکه شکل الف دستور tracert

شکل الف : اضافه کردن سویچ L- به ادامه دستور Ping برای اضافه کردن اندازه بسته ICMP ارسالی .

Time To Live


مبحث بعدی که می خواهیم در مورد آن صحبت کنیم و ارتباط نزدیکی نیز با دستور Ping دارد مبحث TTL یا Time To Live است . اگر به شکل الف خوب نگاه کنید متوجه خواهید شد که هر بسته پاسخ دریافتی از طریق دستور Ping با جوابی مثل TTL=64 پاسخ داده شده است .همانطوری که میدانید اینترنت ترکیبی از هزازان هزان مسیریاب است که به همدیگر متصل شده اند .هر مسیریاب بطور متوسط به دو مسیریاب دیگر متصل شده است . تفکری که در پس این ساختار است این است که در صورتیکه یکی از لینک های ارتباطی قطع شد قادر باشیم از لینک ارتباطی دیگر برای رسیدن به مقصد مورد نظر استفاده کنیم .مشکل این ساختار این است که در برخی اوقات مواردی پیش می آید که بسته اطلاعاتی به جای اینکه به سمت مقصد مورد نظر هدایت شود در یک چرخه یا Cycle از مسیریابها می افتند و هرگز به مقصد مورد نظر نمی رسد .

اینجا زمانی است که مفهوم TTL بوجود می آید ، شما TTL را به عنوان یک ساختار خودتخریب برای بسته اطلاعاتی در نظر بگیرید . عدد مربوط به TTL معمولا عدد بزرگی است البته این عدد بسته به نوع سیستم عاملی که شما استفاده می کنید می تواند متفاوت و متغیر باشد . هر وقت که بسته اطلاعاتی از یک مسیریاب عبور می کند به اصطلاح بسته اطلاعاتی یک HOP انجام داده است ، هر بار که یک HOP انجام شود از عدد TTL یکی کم می شود . زمانی که این عدد به صفر برسد بسته اطلاعاتی بصورت خودکار تخریب شده و از بین می رود . این کار باعث می شود که بسته های اطلاعاتی که از بین رفته اند در شبکه باقی نمانده و از مسیر ارتباطی خارج شده و ترافیک شبکه را آزاد کنند . فقط تصور کنید که اینکار اگر انجام نشود چه مقدار ترافیک در محیط اینترنت باقی مانده و چه ترافیک عظیمی این شبکه را در بر می گیرد .

تست مسیریابی یا Trace Route


یکی دیگر از مواردی که TTL در آن بسیار کاربردی است استفاده از دستور tracert برای رفع اشکال ارتباطی است که کاملا مبتنی بر مقدار TTL است. استفاده از دستور Ping برای رفع ایراد در شبکه های کوچک و متوسطی کاربرد دارد که مقصد مورد نظر فاصله چندانی با دستگاه متقاضی ندارد ، اما در محیط اینترنت و در جایی که شاید هزاران هزار کیلومتر با شما فاصله دارد و یا شبکه های گسترده شاید چندان کاربردی نباشد . بسته اطلاعاتی ICMP که توسط دستور Ping تولید می شود برای رسیدن به مقصد مورد نظر ممکن است از چندین و چند مسیریاب عبور کند تا به مقصد مورد نظر برسد.شما ممکن است در مواردی به این موضوع برخورد کنید که دستگاه مبدا و دستگاه مقصد هر دو به درستی کار می کنند اما یکی از مسیریابهایی که در ای بین قرار دارد دچار مشکل شده است .در اینگونه موارد شما می توانید از دستور tracert برای پیدا کردن مسیریاب مشکل دار استفاده کنید.

مبنای اصلی دستور tracert دستور Ping است . تفاوت اصلی این دستور با دستور Ping این است که ای دستور بسته اطلاعاتی ICMP را با TTL مقدار 1 ارسال میکند و به محض اینکه به اولین Hop رسید به دلیل اینکه TTL از بین می رود پیام بازگشت به کامپیوتر مبدا ارسال می کند . این پیام شامل اطلاعاتی است که مسیریاب مورد نظر که پیام بازگشت را ارسال کرده است در اختیار کامپیوتر مبدا قرار می دهد . اطلاعات اولین Hop نگهداری شده و اینبار بسته اطلاعاتی ICMP دیگری با TTL مقدار 2 ارسال می شود و از Hop اول عبور کرده و همان عملیات را برای مسیریاب دومی نیز انجام می دهد . این فرآیند هر بار با اضافه کردن مقدار TTL ادامه پیدا می کند تا اینکه بسته اطلاعاتی به مقصد مورد نظر برسد . در اینجا لیستی از کلیه مسیریابهایی که در بین راه مبدا و مقصد قرار گرفته اند نمایش داده می شود. شما در بسیاری اوقات می توانید مشکلات مسیریابی بین روترها را نیز رفع اشکال کنید و متوجه مکانی که دچار اشکال شده است بشوید .استفاده از دستور tracert بسیار مشابه استفاده از دستور Ping است. براحتی دستور tracert را وارد کرده و در جلوی آن آدرس IP مقصد و یا FQDN مقصد را وارد کنید .شکل ب نمایش نتایج دستور tracert را نشان می دهد.

رفع مشکلات ارتباطی شبکه شکل ب Tracert

شکل ب : دستور tracert مسیر ترافیک مربوط به مسیریابهای بین مبدا و مقصد را به شما نمایش می دهد.

چندین نکته وجود دارد که در زمان استفاده از دستور tracert می بایست مورد توجه قرار دهید. اولین نکته این است که برخی از میزبان ها از فایروال برای بلاک کردن بسته های ICMP استفاده می کنند. در این مواقع شما چندین علامت ستاره را مشاهده خواهید کرد که از نمایش اطلاعات مسیریاب جلوگیری می کنند . نکته بعدی که باید در نظر داشته باشید این است که هر مسیریاب نیز به خودی خود و مانند مقصد دارای آدرس IP خاص خودش است . بدون توجه به اینکه این آدرس برای یک مسیریاب در نظر گرفته شده است یا برای یک میزبان ، هر آدرس IP برای خود یک موقعیت جغرافیایی دارد . در برخی اوقات این موقعیت های جغرافیایی نیز توسط دستور tracert نمایش داده می شود. اگر نیاز به اطلاعات بیشتری در این زمینه بودید ابزارهای گرافیکی نیز وجود دارند که نتایج دستور tracert را بصورت گرافیکی به شما نمایش می دهند. در شکل ج نمونه ای از این ابزارها را مشاهده می کنید .

رفع مشکلات ارتباطی شبکه Visual Route

شکل ج : شما می توانید شکل جغرافیایی مسیر یابها و مسیرها را بصورت گرافیکی مشاهده کنید .

نتیجه : در این مقاله به شما آموزش دادیم که برای تست Packet Loss در شبکه چگونه اندازه بسته اطلاعاتی ارسالی توسط دستور Ping را افزایش دهیم . پس از آن دستور tracert را به شما معرفی کردیم . در ادامه مقاله بعدی به شما نحوه تحلیل کردن نتایج دستور tracert را آموزش خواهم داد .ITPRO باشید

نویسنده : محمد نصیری

منبع : جزیره شبکه و زیرساخت وب سایت توسینسو

هرگونه نشر و کپی برداری بدون ذکر منبع و نام نویسنده دارای اشکال اخلاقی می باشد

#دستور_tracert #استفاده_از_Ping #رفع_ایراد_شبکه #قطع_و_وصل_شدن_ارتباطات_شبکه #مشکلات_ارتباطی_شبکه #رفع_اشکال_ارتباطی_شبکه #دستور_Ipconfig #متوسط_زمان_ping #برطرف_کردن_مشکلات_ارتباطی_شبکه #مراحل_رفع_اشکال_شبکه
عنوان
1 رفع مشکلات ارتباطی شبکه - قسمت اول رایگان
2 رفع مشکلات ارتباطی شبکه - قسمت دوم رایگان
3 رفع مشکلات ارتباطی شبکه - قسمت سوم رایگان
4 رفع مشکلات ارتباطی شبکه – قسمت چهارم رایگان
5 رفع مشکلات ارتباطی شبکه – قسمت پنجم رایگان
زمان و قیمت کل 0″ 0
4 نظر
محسن خدابنده اویلی

سلام ممنون از راهنمایی هاتون

میخواستم اسم این نرم افزار گرافیکی رو بپرسم

.یا لینک دانلودش رو ممنون

محمد نصیری

به مطالب مرتبط مراجعه کنید

smostafab

سلام. این سوال برای من پیش اومد که پس چرا اعداد TTL غیرمنطقی به نظر میرسه؟

مثلا من پرینتری که همینجا کنارمه رو پینگ گرفتم TTL 64 رو بهم داد و وقتی توسینسو رو پینگ گرفتم TTL128 رو بهم برگردوند!

محمد نصیری

مقدار TTL بر اساس نوع سیستم عامل و شبکه داخلی یا وایرلس یا ... متغیر هست می تونید در زیر مشاهده کنید :

https://subinsb.com/default-device-ttl-values/
نظر شما
برای ارسال نظر باید وارد شوید.
از سرتاسر توسینسو
تنظیمات حریم خصوصی
تائید صرفنظر
×

تو می تونی بهترین نتیجه رو تضمینی با بهترین های ایران بدست بیاری ، پس مقایسه کن و بعد خرید کن : فقط توی جشنواره تابستانه می تونی امروز ارزونتر از فردا خرید کنی ....